د. نجوم يوناني
بزرگترين منجم اين عصر اودوكسوس (حدود 367) بود كه هماكنون از او سخن گفتم. اينك به دو تن ديگر خواهم پرداخت، كه هر دو فيثاغوري بودند، يكي مهتر از اودوكسوس بود و ديگري كهتر از او.
اكفانتوس
اكفانتوس سيراكوزي1 (برآمدنش در آغاز قرن) ازفيثاغوريان اخير و احتمالاً از شاگردان هيكتاس2 (نك سدهٴ پنجم) بود. او عقيده داشت كه ((زمين در مركز عالم قرار دارد، و در حول مركز خويش در جهت مشرق ميچرخد)). او آيينهاي فيثاغوري و ذرهاي را تلفيق كرد.
فيليپ اوپوسي
فيليپ اوپوسي3 رياضيدان و منجم، و از شاگردان افلاطون بود. او پس از مرگ استادش، اپي نوميس را تدوين كرد كه فيثاغوريترين همهٴ رسايل افلاطوني بود، و ذيلي بر كتاب نواميس نوشت (كه براي مطالعهٴ نجوم و فيزيك افلاطوني اهميت دارد). او دربارهٴ اعداد كثيرالاضلاع و بسياري موضوعات نجومي آثاري نوشت، ولي هيچيك از آثارش به جاي نمانده است. او رنگينكمان را پيآمد انكسار نور دانست.
ه. فيزيك و فنآوري يوناني
دربارهٴ آرخوتاس و اودوكسوس به فقرهٴ ج، و دربارهٴ فيليپ اوپوسي به فقرهٴ د نگاه كنيد.
آينياس تاكتيكوس4
آينياس تاكتيكوس (آركادي، يا به هر صورت پلوپونزي كه در جزاير اژه و آسياي صغير خدمت كرده بود، و در حدود 360 برآمد) قديمترين نويسندهٴ يوناني دربارهٴ علم نظام است.
در قطعاتي كه به دست ما رسيده، او شرح ميدهد كه چگونه ميتوان با جنگ تدافعي روبهرو شد و چگونه در محاصره پايداري كرد (شهربندان5). احتمال زياد دارد كه اين كتاب در 357 - 6 تأليف شده باشد. اين كتاب به وسيلهٴ كينياس6، مشاور پورهوس7 تلخيص شده بود.